DRIVKRAFTFESTEN leverte til gull

Simen Staalnacke, Alfred Bjørlo og Lillian Loen i Drivkraft sørget for glam og skikkelig Oscar-stil når vinnerne blant de 152 søkerne hanket inn stipend.

Vekst i vest

Hege Skogen ledet talkshow fra scenen. Vi fikk høre om vestlandssuksesser, oppturer og nedturer og diskusjoner om vekstselskapers muligheter og utfordringer. Anna Holm Heide i NAST, Edgeir Aksnes i Tibber, Simen Staalnacke i Moods of Norway og Erlend Waaler i STARTUPLAB Bergen deltok i debattene.

Spire- og Drivkraftstipend 2026

SPIRESTIPEND

• Håstein Gard (Stad)
• Balestrand Technologies (Sogndal)
• EdBox (Måløy/Sogndal)
• Gordon Hotell (Gloppen)
• Seljeset Gard (Hornindal)

DRIVKRAFTSTIPEND

• Ecosort (Sogndal)
• Emendakit (Florø/Førde)
• Rampegutta (Stryn)
• Fortloq (Gloppen)

Artisten Anna Lille sørget for allsang på Elvesus. Hun har på kort tid blitt et av de mest spennende navnene i norsk musikk. Med sårbare tekster, en særegen stemme og en ærlighet som går rett i hjertet, har 21-åringen fra Nordfjordeid allerede gjort inntrykk langt utenfor Norges grenser.

Sara Schreiner i Demo Day Vestland og Christina Sundli-Härdig i Innovasjonsuken OPP tok turen fra Bergen for å mobilisere til høstens store innovasjonsfestival.

Spirestipend 2026

Håstein Gard på Barmen i Nordfjord

Spirestipendet går til eit prosjekt som handlar om ei ny bedrift under etablering, men også om noko langt meir.

Det handlar om å flytte heim. Om å satse der andre flyttar frå. Om å sjå moglegheiter på ein stad der mange kanskje berre ser eit fråflytta småbruk og ei avsidesliggande øy ytst i havgapet.

Bak prosjektet står to unge, ambisiøse kokkar med erfaring frå Michelin-restaurantar i både Norge og ute i Europa. Dei kunne valt storbylivet vidare. I staden har dei vald å flytte til Sogn og Fjordane for å bygge noko heilt nytt, med utgangspunkt i jord, hav, matkultur og berekraft.

Gjennom prosjektet vil dei skape både eit levande småbruk og eit nytt reisemål for lokalmat og opplevingar, der folk kan kome tettare på både råvarene, naturen og historia bak maten vi et. Staden det handlar om er ei øy i havgapet: Barmen i Stad kommune.

Juryen har særleg lagt vekt på kombinasjonen av høg fagleg kvalitet, sterk lokal forankring og ein tydeleg vilje til å skape framtidig verdiskaping i distrikta, på naturen sine premiss.

Dette er eit prosjekt med både mot, identitet og retning. Og eg er ganske sikker på at vinnaren denne veka fekk ein ekstra inspirasjon ved at ein allereie etablert liten restaurant i distrikts-Noreg bygd på lokale råvarer, Kvitnes Gård i Vesterålen, denne veka oppnådde den høgste status ein kan få i matverda: Ei Michelin-stjerne.

Balestrand Technologies

Spirestipendet går til ein ung gründer som har sett eit konkret problem i sin eigen arbeidskvardag, og bestemt seg for å prøve å løyse det.

Gjennom arbeid i tunnelbransjen har vinnaren sett korleis tungt, manuelt og til dels risikofylt arbeid framleis pregar norsk anleggsindustri. Der andre kanskje ville tenkt at «slik er det berre», har denne gründeren byrja å utvikle ei ny teknologisk løysing for tryggare, smartare og meir effektiv tunneldrift.

Det juryen har merka seg er ikkje berre sjølve idéen, men måten prosjektet allereie er i ferd med å bli bygd opp på. Her ser vi ein ung gründer som forstår verdien av samarbeid og kompetansebygging, og som har kopla seg på både industrimiljøet i Høyanger, tunnelmiljøet i regionen og Kunnskapsparken Vestland sitt inkubatormiljø for å utvikle prosjektet vidare.

Prosjektet kombinerer praktisk erfaring frå tunnelarbeid med teknologiutvikling, prototypebygging og testing i reelle arbeidsmiljø. Målet er ikkje berre å spare tid og kostnader – men også å redusere fysisk belastning, betre HMS og skape meir berekraftig drift.

Dette er eit prosjekt som viser at innovasjon ikkje berre skjer på kontor og laboratorium, men også langt inne i fjellet – i hjartet av Sogn.

Ivar Børge Seljeset og Seljeset Gard

Spirestipendet går til ein ung gründer som ikkje berre tenker på si eiga bedrift isolert, men på korleis framtidas landbruk, ja for å bruke endå større ord – framtidas samfunnsberedskap - kan sjå ut.

Med utgangspunkt i familiegarden er vinnaren godt i gang med å bygge opp både gardsmeieri og eit nyskapande energianlegg. Men det som verkeleg har imponert juryen, er evna til å tenkje vidare.

Korleis kan ein skape meir verdi av ressursane ein allereie har? Korleis kan energi, matproduksjon, reiseliv og berekraft spele saman i eit nytt kretsløp? Og korleis kan dette bidra til både lågare miljøavtrykk og eit sterkare økonomisk grunnlag for bonden?

Her handlar det ikkje berre om ei løysing for ein enkelt gard i Hornindal i Nordfjord. Det handlar om å utvikle modellar som kan inspirere fleire, og om å vise at ein heilt vanleg vestlands-gard kan vere arena for å tenke radikalt nytt om framtida – i samarbeid med framståande Forsknings- og industrimiljø.

Juryen har lagt vekt på kombinasjonen av gjennomføringsevne, framtidstru og mot til å satse langsiktig. Dette er ein søkar som allereie har vist at han evnar å få idear ut i praksis, og som no ønsker å bruke kunnskap, nettverk og nye impulsar til å utvikle neste steg vidare.

Dette er gründerskap med røter i jorda, og blikket festa framover.

Spirestipendet er EdBox AS

Spirestipendet går til ei bedrift som tar tak i ei utfordring svært mange elevar, studentar og lærarar kjenner på: Korleis får ein fleire til å delta aktivt i læring og faglege diskusjonar?

Bak prosjektet står ein ung gründer frå Måløy som juryen har merka seg. Ikkje berre for sjølve idéen, men for gjennomføringsevna, arbeidskapasiteten og viljen til å bygge noko frå botnen av. Medan han fullførte studium i Sogndal og jobba ved sidan av, bygde han samtidig opp det som er i ferd med å bli ei lovande teknologisatsing med utspring frå Sogn og Fjordane.

Løysinga kombinerer teknologi, kunstig intelligens og pedagogikk på ein måte juryen meiner er både smart, konkret og framtidsretta. Gjennom anonym fagleg dialog får fleire studentar moglegheit til å stille spørsmål, delta og lære – utan terskelen mange opplever i store auditorium.

Det som særleg har imponert juryen, er at dette ikkje berre er ein idé på papiret. Prosjektet er allereie testa ut på utdanningsinstitusjonar med lovande resultat, og selskapet har byrja å bygge nettverk også internasjonalt.

Her snakkar vi om ein gründer med stort driv og eit selskap med røter i Sogn og Fjordane, men med potensial langt utover regionen vår.

R.E.N Eigedom /Gordon Hotell og Ruben Elvebakk Nesdal

Dette Spirestipendet går til ein ung gründer som har sett moglegheiter der andre såg eit slite bygg som tida hadde gått ifrå.

Som 26-åring har vinnaren kjøpt eit historisk hotell frå 1800-talet og gått i gang med det som må kallast eit ekte gjenreisingsprosjekt. Her handlar det ikkje om rask skalering og glansa powerpointar, men om hardt arbeid, lange dagar og vilje til å bygge stein på stein – eller glavablokk på glavablokk.

Juryen har blitt imponert over kombinasjonen av gjennomføringsevne, lokal forankring og eit svært tydeleg konsept. Målet er å skape meir enn berre ein stad å sove. Dette skal bli ein møteplass for både bygdefolk, tilreisande og næringsliv, bygd på kvalitet, vertskap, natur og ekte opplevingar.

Prosjektet treff også noko viktig i tida vi lever i: Ønsket om det personlege og autentiske. Samtidig handlar dette om noko større enn eitt hotell. Det handlar om å skape aktivitet, arbeidsplassar, stoltheit og nytt liv i eit lokalsamfunn.

Og kanskje viktigast av alt: Dette er ikkje berre ein draum. Arbeidet er i full gang. Veggar er rivne, rom blir bygde opp att, og eit nytt kapittel i den stolte historia til Gordon Hotell er i ferd med å ta form ved Breimsvatnet.

Drivkraftstipend-vinnarar 2026

Gudvin og Sæmundur Haraldsson i Ecosort AS

Dette Drivkraftstipendet går til ei bedrift som viser korleis teknologi utvikla i Sogn og Fjordane kan vere med å løyse heilt konkrete utfordringar i ein av regionen sine viktigaste næringar.

Vinnaren har på kort tid utvikla avanserte løysingar for kvalitetskontroll av frukt og bær –´ basert på sensorikk, maskinsyn og hyperspektrale kamera. Det høyrest kanskje teknisk ut. Men i praksis handlar det om noko veldig konkret: mindre matsvinn, betre kvalitet, meir rettferdige oppgjer for dei som lagar maten vår: Bøndene. Og ein smartare og meir berekraftig verdikjede frå gard til butikk.

Juryen har særleg merka seg kombinasjonen av høg innovasjonshøgd og sterk regional forankring. Her blir teknologi utvikla av folk med teknologisk kompetanse på høgt nivå – i dette tilfellet til og med to brør! Tett på næringa sjølv, i samarbeid med lokale produsentar og aktørar i Sogn og Fjordane som Kunnskapsparken Vestland.

Prosjektet viser også noko Drivkraft ønsker å løfte fram: At framtidas vekstbedrifter – også dei teknologiske - ikkje berre kjem frå dei store byane. Dei kan like gjerne springe ut frå eit pakkeri for bær og frukt i Sogn, når ein kombinerer teknologikompetanse, gründerkraft og forståing for reelle behov i næringslivet.

Dette er framleis ein tidleg fase. Men potensialet er stort – både for ny teknologi, nye arbeidsplassar og ny verdiskaping i regionen vår.

Kjersti Grinde og Gregers Halvorsen i Emendakit AS

Drivkraftstipendet går til ei bedrift som har vakse fram frå noko så enkelt og så viktig som ein fagperson med jobb i det offentlege, som såg eit problem i kvardagen sin og nekta å la det passere.

Ho som hadde ideen som var starten på bedrifta er jordmor og sjukepleiar, busett i Florø og med lang erfaring frå helsevesenet både i Noreg og internasjonalt. Då ho opplevde at ein pasient fekk allergisjokk, oppdaga ho at det akutte beredskapsutstyret var både utdatert, uoversiktleg og vanskeleg å finne. I staden for å tenke at “nokon burde gjere noko”, tok ho sjølv ansvar.

Resultatet er ei løysing som allereie er teken i bruk ved sjukehusa i Helse Førde, utvikla gjennom tett samarbeid med fagmiljø, industripartnarar og inkubatormiljøet i Aksello i Florø. Og ikkje minst ved at ho fekk med seg ein viktig partner i etableringa av bedrifta: Ein engasjert anestesilege ved Førde Sentralsjujehus.

Juryen har særleg merka seg kombinasjonen av sterk samfunnsnytte, høg fagleg truverd og eit tydeleg potensial for vekst.

For dette handlar ikkje berre om eit produkt. Det handlar om tryggleik, pasientsikkerheit og betre beredskap, men også om noko større: Kor viktig det er å få fram meir innovasjon frå innsida av helse- og velferdstenestene våre. Vi treng fleire som ser behov i kvardagen, og som vågar å byggje nye løysingar rundt dei.

David Sigurdsson og resten av gjengen i Rampegutta AS

Det er noko befriande over prosjekt som berre OSAR av skapartrong og gjennomføringsevne. Vinnarane av dette Drivkraftstipendet har ikkje brukt tida på lange utgreiingar eller perfekte powerpointar. Dei har byrja med å bygge, teste, samarbeide – og kome seg ut i marknaden.

Vinnarane arbeider til dagleg med noko så tradisjonelt og rotfesta på Vestlandet som møbelproduksjon, men har no tatt steget inn på eit nytt område. Dei har via nettverket sitt blitt kjent med skate- og actionsportmiljøet, og utvikla ei løysing som både er smart, enkel og genial. Med eit eigenutvikla låsesystem kan skateboard-ramper monterast raskt – utan skruar, utan kompliserte byggjeprosjekt, og utan millionbudsjett.

Juryen har særleg merka seg kombinasjonen av samfunnsnytte og internasjonalt potensial. Dette handlar om aktivitet, fellesskap og lågterskel møteplassar for ungdom– men også om produktutvikling, design og industriell tenking med røter i Stryn, Nordfjord og Sogn og Fjordane.

Og kanskje er det nettopp det verda treng meir av: Folk som ser ut på ein parkeringsplass, eit skuleområde eller eit festivalområde og tenker to ting:

“1. Her går det an å gjere noko stilig som ingen har gjort før.

2. Hei! Vi kan lage det i dag og selje det til heile verda i morgon!”

Sindre Seppola Reed og resten av gjengen i FORTLOQ

Det juryen har merka seg med denne Drivkraftpris-vinnaren, er ikkje berre den teknologiske kvaliteten. Det er også folka bak. Dette er gründarar som har bygd teknologi- og sikkerheitsløysingar før, og som tydeleg har både gjennomføringsevne og gründerinstinkt i blodet. Dei har forstått noko mange undervurderer: At det ikkje held å ha ein god idé. Du må også klare å bygge lag rundt deg, og du må lynraskt ut i marknaden.

Kva det handlar om? La meg prøve å forklare det slik: Kvar dag kjem skip frå heile verda til norske hamner. Og kvar dag blir tilgang til sikra område handtert med manuelle rutinar, delte kodar og løysingar som eigentleg ikkje held mål i ei tid med skjerpa sikkerheitskrav. Vinnarane av dette stipendet har sett dette problemet – og bestemt seg for å løyse det.

På kort tid har dei knytt til seg pilotkundar, teknologipartnarar, hamner, kompetansemiljø og investormiljø, frå Florø til Narvik. Dei bygger ikkje berre eit produkt. Dei bygger eit økosystem rundt løysinga si.

Samtidig er ambisjonsnivået skyhøgt. Her snakkar vi om avansert B2B-teknologi utvikla frå Breim i Nordfjord, for ein marknad som i første omgang omfattar hundrevis av norske hamner, men som i realiteten er europeisk og global. ISPS-regelverket gjeld over heile verda – og snart rullar EU ut felles regelverk for hamnetryggleik i heile Europa.

Og kanskje er det litt typisk for Sogn og Fjordane også: At nokon sit i Breim – ei bygd ikkje akkurat kjent for yrande hamnetrafikk - og utviklar verdsleiande teknologi for internasjonal hamnesikkerheit. Utan å gjere så veldig mykje vesen av det. Dei berre gjer det.

Uansett: No får dei drahjelp med på vegen og velfortent plass i rampelyset.

Foto: Jostein Vedvik